เนื้อหาดังกล่าว ดังต่อไปนี้ เป็นเพียงแค่ความรู้สึก นึกคิด จินตนาการ เเละประสบกราณ์จากผู้เขียน เพี่ยงเเค่นั้น ภาษา ในการเขียน อาจไม่สะสวย ซักเ่ท่าไหร่
ตอนนั้นชั้นเป็นเพียงเด็กวัยรุ่นธรรมดาๆที่กินเหล้าได้ สูบบุหรี่เป็น ชั้นคิดว่า คงไม่หวั่น กับการเข้าสังคมครั้งนี้
เพราะคิดว่าตัวเองก็คงเข้าสังคมเก่งอยู่เเล้ว
อะไร อะไร เกิดอะไีรขึ้น แล้วตัวชั้นมาอยู่ในสภาวะ ที่เเสนอึดอัดนี้ได้ยังไง
ชั้นก้าวขา เข้าร้าน พร้อมให้เขาดูบัตร ประชาชน ที่รูปไม่ค่อยจะเหมือนตัวจริงซักเท่าไหร่
ดูเป็นพิธีมั้ง
เดินมึนๆเข้าไป พร้อมสวัสดีพี่ๆที่นั้น แล้วไอ้คนที่ชั้นสัวสดี ชั้น จะจำมันได้ไหมเนี่ย......
ท่ามกลาง แสงสลัว มืด ๆ มีเเสงวิบๆวับ ๆบ้าง เป็นระยะ มันทำให้การวิเคราะห์ จดจำใบหน้าของชั้น บกพร่องทันทีั
ชั้นฝืนยิ้มทักทาย คนที่ชั้นไม่รู้จัก ยกมือไหว้ ในฐานะ ที่เพิ่งมาอยู่ท่ามกลางสังคมเล็กๆนี้ พอชั้นมาอยู่นี้ ซักระยะ
ชั้นก็แฝงตัวในเงามืด ตรงมุมๆโดยไม่รู้ตัว อะไร * นี้ตฃคือคำถามที่เกิดขึ้นในใจตลอดเวลา
-อะไร นี้ก็เหล้าเหมือนๆที่ชั้นเคยกินเเล้วลืมทุกๆสิ่งอย่าง แต่คราวนี้ ไมมันไม่เมานะ ชั้นอยากเมาๆไปให้มันรู้เเล้วรู้รอดไปเลย
-อะไร คนพวกนี้คุยภาษาอะไรกัน คนที่ทำงานเเล้ว เขาต้องเฟคหน้าตาคุยขนาดนั้นเลยเหรอ ไม่เห็นจะเข้าใจอะไรเลย
-อะไร เพลงก็มัน มีเเต่เพลงที่ชั้นชอบทั้งนั้น ไมมันไม่ทำให้ชั้น สนุกไปกับมันนะ
อะไร และอะไร ..............ไมชั้นต้องทนอยู่นิ่ง มองดูเเล้ว ก่อคำถามขึ้นในใจด้วย
แล้วมีเสียงเพรียกหาจากข้างหลังว่า สุบบุหรี่ปร่ะ
ชั้นหันไป แต่ไม่เจอใคร แต่นึกขึ้นได้ว่า เมื่อวานเพิ่งเิปิปซองใหม่สีฟ้า ใฉไลนั้นไปนี่นา....น่าจะยังไม่หมด
ชั้นควบคุมสติ ใช้สายตาเพ่งมอง พื้นที่ ที่จะก้าวไปได้ แล้วออกมาสูดบรรยากาศ ข้างนอก
ด้วยเเสงที่ หน้าร้านสหว่างกว่า มันทำให้ชั้น เห็นกับคำว่าอะไร มากขึ้น กิเลศ รึ สนุก รึว่า เเค่อยากมาบอกให้ชาวบ้านรู้ว่า กุเที่ยวเเบบมีระดับนะ หญิงชาย เเต่งตัวดี แดกเหล้า เคล้าบุหรี่ สายตาต่างไม่มองกัน มองกันมั้ง
ชั้นเองก็นั่งลงสูบ ในที่ไม่สดุดตา อา..........ปลอดโปร่งเหรอ
ป่าวเลย แต่มันแค่ทำให้รู้สึกว่า ชั้นมีไรทำ มากกว่าไปยืม อึนๆในนั้น เยอะเป็นกองเลย
ชั้นเสพมัน ติดต่อกันหลายมวน ชั้นเหล่มองนาฬิกาคนข้างๆ อ้าวออกมาได้พักใหญ่เเล้วนี่
อยู่ก็เหมือนมีใครมาสกิด เข้าไปข้างในเถอะ แล้วขาชั้นก็พาร่างของชั้นเดินเข้าไป แต่ใจชั้นเองอยากอยู่ข้างนอกมากกว่า.......
ชั้นเติมเหล้าในเเก้ว ผสมกับน้ำเเข็ง และโซดา รอบใหม่ เพื่อหาอะไร ก็ได้ ให้ชั้นลืมกับคำว่าอะไร
มาคราวนี้ ชั้นไม่รู้ว่าใครเป็นใคร หนักกว่าเดิม ที่ ชั้นรู้สึกว่า ดีเจ เปิดเพลงยืด.....ยาว เหมือนเทปยานเเบบนั้น หน้าตาผู้คนก็ค่อยๆเปลี่ยนคล้ายกัน ตาเริ่มหายไป ปากเริ่มหายไป จมูกเริ่มหายไป ความเป็นตัวตนของเขาไปไหนกันหมด อะไรเนี่ย ไม่ชั้นรู้สึกเเบบนี้ได้ยังไง อะไรกัน ชั้นไม่สนุก และอยากออกไปจากที่นี้ น่ากลัว ชั้นยังงงกับตัวเองว่า คำำคำนี้เกิดขึ้นได้ยังไง ชั้นถอยตัวเองติดผนัง หลังจากนั้น เขาที่ใส่หน้ากาก ก้เริ่มเเหวกปากตัวเอง ถมน้ำลายใส่กัน ชั้นอยากหนี แล้วจะหนียัง มุดหนีทางไหนดีชั้น หาทางออกไม่เจอ อึดอัด........ช่วยด้วย
มีเสียงกระซิบมาว่า อีก10 นาที ร้านก็ปิดเเล้ว......ชั้นต้องทนถึง10นาทีเชียวอากาศ...... ศ ไม่มีหายใจเเล้ว
ชั้นอึดอัด แต่เพียงอึดใจเดียวเสียงเพลงหยุดลง หน้ากากทั้งหลายต่างหยุด ชั้นรีบพาขาของชั้นออกมานอกร้านนี้ สิ่งที่ชั้นเห็น คือ ชายหญิงแต่งตัวดี ดูมีรสนิยม กำลังตบตีกัน พลางด่ากัน อะไร เนี่ย
หน้ากากเหล่านั้น มีทะเลาะกันเองด้วยเหรอ หน้ากาก ก้เหมือนๆกัน ทะเลาะกันไปทำไม
ชั้นพาตัวเองเดินขึ้นห้องพัก เปิดเเอร์กลับบ้าน ขอแค่ที่ผ่านมาเมื่อชั่วครู่ เป็นเเค่ฝันเถอาะนะ
มองออกไปนอกรถที่ยังติดแจในกทม.